Η μετάλλαξη Φαίο

Η μετάλλαξη Φαίο από τον Michel Janssens

13233856877_1_8_ftlxxsvn–Eίναι σίγουρα, μία από τις εντυπωσιακότερες μεταλλάξεις. Η μετάλλαξη Phaeo (επίσης γνωστή ως Ίνο) εμφανίστηκε  ήδη εδώ και πάνω από 30 χρόνια πριν, από έναν βέλγο εκτροφέα, τον Jean-Pierre Ceuppens.
Τα χαρακτηριστικά της μετάλλαξης:–Παρατηρείται μια μεγάλη διαφοροποίηση στον φαινότυπο σε επίπεδο μελανίνης, από την ολική εξαφάνιση της ευμελανίνηςΠαραμένει μόνο η φαιομελανίνη.Η φαιομελανίνη επηρεάζει  τις άκρες των φτερών, αφήνοντας ελεύθερο απο την σκούρα απόχρωση των ΕΥΜΕΛΑΝΙΝΩΝ ολόκληρο το  κεντρικό τμήμα τους.Αυτό είναι απολύτως ιδιαίτερο καθώς  σ’ όλες τις άλλες μεταλλάξεις η εναπόθεση της μελανίνης πραγματοποιείται γύρω από τον άξονα του φτερού έχοντας ως αποτέλεσμα  το πουλί να παρουσιάζει μια γραμμωτή εμφάνιση.Εδώ, έχουμε αυτή την ιδιαιτερότητα δεδομένου ότι το κεντρικό τμήμα στερείται χρωστικής ουσίας.Η εμφάνιση του  πουλιού, παρουσιάζει, μία γράμμωση πολύ χαρακτηριστική.
Δεδομένου ότι το πουλί δεν δείχνει παρά  μόνο την Φαιομελανίνη  , ο γενικός τόνος είναι καφέ.

-Τα μάτια στην Φαιό(Ινο)  θα είναι κόκκινα.

-Τα Φαιό  συνδιάζονται  με καφέ και  μαύρο.

Το πρότυπο δεν κάνει διάκριση μεταξύ των πτηνών της καφέ και της μαύρης σειράς. Και στις δύο σειρές, όλη η ευμελανίνη μειώνεται, γεγονός που δίνει ένα παρόμοιο τελικό αποτέλεσμα.
–Στα Φαιό της Μαύρης σειράς, το μάτι είναι πιο σκούρο κόκκινο και το Υποπτέρωμα είναι σκούρο με μια γκρι τάση. Τα Φαιό όμως σχεδόν πάντα συνεργάζονται καλύτερα με την καφέ σειρά με την οποία τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά θα εκδηλωθούν καλύτερα.

Η μετάλλαξη Φαιό ως προς την κληρονομικότητα

είναι αυτοσωματική υπολειπόμενη :

Φαιό Χ Φαιό = 100% Φαιό

Κλασσικό Χ Φαιό = 100 κλασσικό, φορείς Φαιό

Φαιό Χ Κλασσικό φορέα Φαιό = 50% Φαιό + 50% Κλασσικά φορείς Φαιό *

*Αυτό είναι το ιδανικό σύζευξης.

Η αναπαραγωγή  Φαιό Χ Φαιό δεν αποθαρρύνεται, αλλά θα πρέπει να γίνεται με αυστηρό έλεγχο από τον εκτροφέα.
Μία από τις δυσκολίες αυτών των πουλιών είναι ο ποιοτικός έλεγχος του πτερώματος.

Συνδυασμοί μαλακόπτερων ( Schimmel x Schimmel)  τείνουν να επιμηκύνουν υπερβολικά τα φτερά , με αποτέλεσμα τα Φαιό να  είναι από τα πιο εκτεθειμένα καναρίνια σε κύστεις φτερών.
Οι συνδυασμοί με πουλιά έντονου πτερώματος, μειώνει αυτές τις αρνητικές επιδράσεις.

Τα Λευκά Phaeos:

– Τόνος του καφέ στο μέγιστο, το σχέδιο πλάτης σπαστό και με έντονη αντίθεση.
– Τα φτερά και τα φτερά της ουράς  να περιβάλλονται εμφανώς από ένα καφέ τελείωμα όσο το δυνατόν μεγαλύτερο.

Η εμφάνιση της φαιομελανίνης πρέπει να είναι πλήρης. Συμπεριλαμβάνονται  κεφαλή, πλευρά, μάγουλα, και πρέπει να ξεκινάει από την κορυφή του ράμφους χωρίς να εξαιρείται το μέτωπο.
– Το χρώμα του φόντου να  είναι λευκό κυρίαρχο ή υποτελές, με μια προτίμηση για το κυρίαρχο λευκό, γιατί αναδεικνύει περισσότερο την καφετί απόχρωση. Τα θηλυκά εκθεσιάζονται ως επι το πλείστον δεδομένου ότι αυτά, έχουν εκ φύσεως περισσότερο  καφετί (φαιομελανίνη).
Τα αρσενικά και τα θηλυκά ανταγωνίζονται σε δύο διαφορετικές κατηγορίες. (πρέπει κανονικά).

Στα αρσενικά, το καφέ θα έχει επίσης την μέγιστη απόδοση του τόνου του  και το κοντράστ θα πρέπει να είναι απόλυτα εμφανές.

Όμως, το ράμφος θα πρέπει να περιβάλλεται από μια πολύ φτωχή περιοχή  μελανίνης η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα να  δώσει μια μικρή φωτεινότητα στην μάσκα.

Στο στήθος πρέπει να βλέπουμε καθαρά το χρώμα του φόντου,  με  την παρουσία αραιών καφέ ανταυγειών.
Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι χρήσιμο να διευκρινιστεί το πρότυπο για τα αρσενικά Φαιό, για όσους έχουν σωστά και εμφανιασικά αξιόλογα δείγματα με την όμορφη λευκή μάσκα τους και τη συνολική τους φωτεινότητα.

Τα Κίτρινα Phaeos:

– Τα χαρακτηριστικά της μελανίνης είναι τα ίδια όπως για λευκό Φαιό.
– Η μετάλλαξη Phaeo έχει σίγουρα εξελιχθεί κατά  την διάρκεια των ετών.

Τα στάνταρντ της τελειόητας, έχουν παγιωθεί ήδη από πολλών ετών σε σχέση με το πρότυπο των Φαιό.

Ίσως λόγω της μεσολάβησης τόσο πολλών ετών, δημιουργείται σήμερα μια σύγχρονη τάση  να εγκαταλείψουμε αυτές τις πολύ καφέ θηλυκές,  με τον πολύ ζεστό και όμορφα βαθύ κοκκινωπό τόνο, στον οποίο καταλήξαμε. Αυτό  πιθανόν  να μη θεωρείται πια τόσο θεαματικό,   και η σύγχρονη τάση συνδέεται περισσότερο με την αντίθεση του σχεδίου.

Τα Κόκκινα Phaeos:

– Η διάκριση μεταξύ ενός μωσαϊκού Φαιό και ένα μωσαϊκού μη Φαιό, δεν είναι πάντα εύκολη για κάποιον που δεν είναι ένας αληθινά ειδικός σε αυτή τη μετάλλαξη.
– Προτίμηση στα Κόκκινα Φαιό,  θα μπορούσε να δοθεί στην έντονη εκδοχή τους (συμπεριλαμβανομένου  και του ιβουάρ).

Τα βλέπουμε τακτικά στις εκθέσεις.

Πρέπει να πληρούν τις ιδιότητες της μελανίνης συν ένα πολύ φωτεινό  και ομοιόμορφο λιπόχρωμα. Ο γάμος του βαθύ κόκκινου με τον καφέ τόνο είναι τόσο ευχάριστος.

Κόκκινο και κίτρινο μωσαϊκού  Phaeos:

– Η δυσκολία αυτών των πουλιών συνίσταται στο  να συνυπάρχουν στο ίδιο το πουλί πολλές ιδιότητες πάνω σ’ ένα πατρόν μωσαϊκού. Η κλιμάκωση της μελανίνης  και ο καλός καφετί συμπαγής τόνος που δεν θα είναι επιβλαβής για το λιπόχρωμα των επιλεγμένων σημείων .
Ένα συχνό σφάλμα είναι η πολύ εκτεταμένη παρουσία λιποχρώματος στα φτερά.

Αυτό  ευνοείται από την «λευκότητα». Απο την απουσία δηλαδή της μελανίνης (εκτός από το περίγραμμα) .

Η εισαγωγή οπτικών παραγόντων (blue) , θα μπορούσε να μειώσει αυτό το ανησυχητικό λιπόχρωμα , αλλά αυτός ο παράγοντας περιορίζει επίσης το ποσοστό του καφέ, και δεν μας βοηθά σε αυτή την περίπτωση.
Τα πάντα λοιπόν είναι σχετικά με την ισορροπία και το ιδανικό είναι δύσκολο να επιτευχθεί.

Ευχαριστούμε τον συγγραφέα  Michel Janssens

Για την Μετάφραση την Κα  Μαρία Ψαριανού.

Μικροδιορθώσεις  και «απλουστεύσεις»  Μ. Γερολυμάτος