ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΚΟΚΚΙΝΑ

Κόκκινα Λιποχρωμικά.

Το οικιακό κόκκινο καναρίνι είναι ένα μοναδικό σε ομορφιά πουλί , ταυτόχρονα δε και η πιο γνωστή περίπτωση υβριδισμού στο είδος . Είναι ένα πλάσμα δηλαδή που το βασικό του χαρακτηριστικό πλεονέκτημα, το οφείλει στην ανθρώπινη παρέμβαση. Το είδος του δότη είναι ο καρδινάλιος της Βενεζουέλας.

( Cardinalino del Venezuela – Carduelis cucullata )

Στην πραγματικότητα ο Καρδινάλιος δεν «δώρησε» κάποιο νέο γονίδιο. Εκείνο που έκανε με την παροχή του γενετικού του υλικού, ήταν να μετατραπεί η λειτουργία του διακόπτη «παραγωγής κόκκινου», που υπήρχε ήδη στα καναρίνια , απο OFF σε ON !!!

Η απόπειρα υβριδισμού μεταξύ του όμορφου, μερικώς κόκκινου εξωτικού και του καναρινιού, ήταν επιτυχής και σύντομα συνειδητοποιήθηκε ότι το ποσοστό των γόνιμων αρσενικών υβριδίων (F1) ήταν πολύ υψηλό. Μετά απο συνεχείς επιλογές, παρατηρήθηκε οτι η μετάδοση του κόκκινου χρώματος και η ανάμειξη με το αρχικό κίτρινο καναρίνι έδινε ένα πολύ όμορφο έντονο πορτοκαλί χρώμα στα νέα πουλιά. Ετσι κατέληξε να δημιουργήσει την αρχή μιας πολύ δημοφιλούς νέας ποικιλίας. Η καινοτομία αυτή είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που πολλοί ισχυρίζονται οτι συνέβαλε με αποφασιστικό τρόπο, αν όχι στη γέννηση, τουλάχιστον στην εντατική εκτροφή των καναρινιών. Αρκετά σύντομα ανακαλύφθηκε ότι η χορήγηση χρωστικών ,εργαστηριακά κατασκευασμένων, αυξάνει τον πλούτο του πορτοκαλί, οδηγώντας το τελικά στο κόκκινο. Έτσι σήμερα η παροχή χρωστικής έχει έναν καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.Τα κόκκινα καναρίνια έχουν φτάσει σε καλά επίπεδα έκφρασης του κόκκινου χρώματος, κυρίως χάρη στις βαφές και πλησιάζουν το χρώμα του καρδινάλιου.

Γενικά από την αρχή, η επιλεκτική προσπάθεια ήταν προσανατολισμένη φυσικά, να έχει άτομα με τη μέγιστη κόκκινη έκφραση. Το κόκκινο στην πραγματικότητα, δεν είναι πλήρες ούτε ακόμη και σ’αυτόν τον καρδινάλιο. Μπορείτε να το δείτε κοιτάζοντας το φτερό της μπάντας που είναι πορτοκαλί. Είναι γνωστό οτι, δεν έχουν όλοι οι καρδινάλιοι την ίδια παρουσία κόκκινου. Επιπλέον, εάν ο καρδινάλιος δεν τροφοδοτείται με χρωστικές ουσίες, μετά την αλλαγή πτερώματος, γίνεται πορτοκαλί.

Ωστόσο, η επιλογή προς το πιο έντονο κόκκινο χρώμα παραμένει μια απόλυτη επιδίωξη για τα καναρίνια αυτού του τύπου.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό καλά, ότι το κόκκινο χρώμα είναι ένα χαρακτηριστικό που εξαρτάται απο περισσότερους του ενός παράγοντες. Επομένως πρέπει να είμαστε πάντα προσεκτικοί και να ακολουθούμε την επιλεκτική γραμμή των λεγόμενων ποσοτικών χαρακτηριστικών, όταν κάνουμε τα ζευγάρια μας. Δυστυχώς, η χρήση των βαφών, καθιστά αυτή την προσπάθεια πιο δύσκολη από το κανονικό, καθώς δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε ποιά χαρακτηριστικά είναι φυσικά και από πού ξεκινά η επίδραση της βαφής. Η εμπειρία εδώ είναι απαραίτητη. Η παρατήρηση των φτερών και της ουράς μπορεί να γίνει σε μη «βαμένα» δείγματα, και να βοηθήσει. Τα πρωτεύοντα και η ουρά δεν αλλάζουν με την πρώτη αλλαγή πτερώματος. Στα καλύτερα δείγματα, τα φτερά και η ουρά, είναι λευκά, ενώ στα χειρότερα είναι κιτρινωπά.

Ο κανόνας για το ολοκληρωτικά κόκκινο καναρίνι, είναι η χορήγηση της χρωστικής από τη φωλιά.Τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν από την ωοτοκία (ίσως και πριν το ζευγάρωμα) για να υπάρχει η χρωστική ήδη μέσα στο κέλυφος. Ξεκινώντας από τη φωλιά, ο στόχος είναι να έχουμε ένα ομοιογενές χρωματικό αποτέλεσμα  που να περιλαμβάνει τα κινητήρια  φτερά και την ουρά. Αυτή η μέθοδος για κάποιους αγγίζει τα όρια του μή παραδεκτού, καθώς λένε οτι είναι ακόμα και επιβλαβής για την υγεία των καναρινιών. Η αλήθεια είναι οτι η ομορφιά της φωλιάς με νεοσσούς με λευκά φτερά και  ουρά είναι πολύ μεγαλύτερη. Οι Ιταλοί πάντως κατάφεραν να υπάρχει πλέον ιδιαίτερη κατηγορία ανταγωνισμού με Λευκά Φτερά. Κατά συνέπεια, όσοι επιθυμούν μπορούν να συμμετάσχουν σε διεθνείς εκθέσεις  χωρίς να υποχρεωθούν να χρωματίσουν απο την φωλιά.

Επειδή η επιλογή γεννητόρων, εμποδίζεται από τη χρήση χρωστικών, καθώς καθιστά πιο δύσκολο να παρατηρηθεί η πραγματική ποιότητα της ποικιλίας και του θέματος, είναι σκόπιμο να μην χρωματίζονται τα ενήλικα άτομα άσχετα αν αυτό βλάψει την τελική τους πώληση. Όσον αφορά δε τον χρωματισμό των νεαρών πουλιών, ένα αποτελεσματικό σύστημα είναι να αφαιρείται το μείγμα  σπόρων  για λίγες ώρες, προκειμένου να διασφαλιστεί η καλή κατανάλωση της αυγοτροφής  και η πρόσληψη των χρωστικών από όλους.  Προς αποφυγή δε, του συνωστισμού και της ασυμμετρίας της κατανάλωσης, να  προστίθενται πολλοί τροφοδότες, έστω όχι γεμάτοι. (για να αποφεύγεται η σπατάλη). Να λαμβάνεται επίσης υπ’ όψιν ότι το φως καταστρέφει τις χρωστικές.