Πτερώματα

Τα πτερώματα και οι διασταυρώσεις τους.

1) ΕΝΤΟΝΟ , που συμβολίζεται με ( i+ )

2)ΜΗ ΕΝΤΟΝΟ, που συμβολίζεται με  ( ++ )

3)ΜΩΣΑΙΚΟ , που συμβολίζεται με ( mos mos )

Ο αρχικός τύπος πτερώματος, το αρχέγονο, είναι το μή έντονο (+)

Το έντονο εμφανίζεται σαν μια ΚΥΡΙΑΡΧΗ  αυτοσωματική μετάλλαξη (i) .Εχει δηλαδή κυρίαρχο χαρακτήρα επι του ΜΗ εντόνου και επι του Μωσαϊκού.

Τα μη έντονα αν διασταυρωθούν μεταξύ τους δίνουν 100% ΜΗ έντονα.

Τα μή έντονα αν διασταυρωθούν με έντονα δίνουν 50% έντονα, 50% μή έντονα.

Τα έντονα αν διασταυρωθούν μεταξύ τους δίνουν 50% έντονα, 25% μή έντονα και τέλος 25% έντονα ομόζυγα.Αυτά τα τελευταία δεν θα επιζήσουν τις περισσότερες φορές.Αν όμως συμβεί κάποιο απο αυτά να επιζήσει, θα είναι ένα πουλί με πάρα πολλά προβλήματα.Συνήθως παρουσιάζουν μυοσκελετικές αλλά και νευρικές διαταραχές,μεγάλα κενά στο πτέρωμα,παραμορφωμένα άκρα κ.λ.π.

—————————————————————————————

Οι διασταυρώσεις των μωσαϊκού τύπου.

Τα μωσαικά αν διασταυρωθούν μεταξύ τους δίνουν 100% μωσαικά.

Μωσαϊκό Χ  έντονο,μας δίνει ΕΝΤΟΝΑ φορείς μωσαϊκού κατά 50%, και  50% μωσαϊκά ενδιάμεσα.Αυτά είναι μωσαϊκά  που έχουν ιδιαίτερα θαμπό λιπόχρωμα  και απλωμένο σε μεγάλη επιφάνεια.  Αυτή την τελευταία γενετική απόδωση έχει σε ποσοστό 100% και η διασταύρωση Μωσαϊκού με Μή έντονο.

i/mos = έντονο φορέας μωσαϊκού

mos+ = μωσαϊκού ενδιάμεσα

————————————————————————————————————————

Διάφοροι άλλοι πιθανοί συνδιασμοί μωσαϊκού τύπου και οι αποδώσεις τους.

——————————————————————————————————

Σκληρό (yellow)  και μαλακό (buff).

-Μια ιδιαίτερα σημαντική παράμετρος δια την επιλογή σωστών  ζευγαριών κατα την αναπαραγωγική περίοδο είναι ο βαθμός σκληρότητας του πτερώματος.Ετσι θεωρούμε οτι ο σωστότερος τρόπος δημιουργίας ζευγαριών είναι, ο συνδιασμός– ένα σκληρόπτερο με ένα μαλακού πτερώματος. Μια γενικότερη προσέγγιση του θέματος λέει οτι ΕΝΤΟΝΟΥ = ΣΚΛΗΡΟΠΤΕΡΑ και  ΧΙΟΝΕ=ΜΑΛΑΚΟΠΤΕΡΑ.  Δυστυχώς, αν και αυτό αποτελεί, μια πολύ μεγάλη πιθανότητα, δεν είναι πάντα έτσι.Υπάρχουν πουλιά εντόνου πτερώματος μαλακόπτερα, όπως και μή εντόνου με σκληρό πτέρωμα.Ενας πρακτικός τρόπος αναγνώρισης, που χρειάζεται όμως χέρια με εμπειρία, είναι η ανίχνευση του στο κεφάλι, κινώντας τον αντίχειρά μας αντίθετα με την φορά του πτερώματος μέχρι το μέτωπο του πουλιού.Για τα πουλιά με μωσαϊκού τύπου πτέρωμα τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα διότι έχει δημιουργηθεί μια «γκάμα» πτερωμάτων, απο το σκληρό προς το μαλακό, με αρκετούς ενδιάμεσους σταθμούς.Πέραν απο την αναγκαιότητα παραγωγής νέων πουλιών με στόχο το τέλειο, πρέπει να γνωρίζουμε οτι  η διασταύρωση δυό μαλακού πτερώματος πουλιών, είναι πηγή κινδύνων.Οι κύστες ( lumps) είναι ο συνηθέστερος και πιο σοβαρός απο αυτούς.



Advertisements

Κατηγορίες μεταλλάξεων.

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ. Είναι η τυχαία αλλά μόνιμη μεταβολή, στην αλληλουχία του DNA, ενός  γονιδίου.Εμάς φυσικά μας ενδιαφέρουν οι διαφοροποιήσεις που προκύπτουν απο αλλαγές που έχουν να κάνουν με τα χαρακτηριστικά των καναρινιών μας. Μέγεθος,παράστημα,χρωματισμός,φωνή,στάση,πτέρωμα κ.λ.π.

-Ολες αυτές οι πληροφορίες,και όχι μόνον,  υπάρχουν μέσα στα 9  (απο τα 21) ζεύγη χρωμοσωμάτων που ονομάζουμε MACROSOMA.

Θα λέγαμε οτι τα υπόλοιπα 12  ζεύγη  ( MICROSOMA ) μας είναι ….αδιάφορα.!

ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ. Μια μετάλλαξη ονομάζεται κυρίαρχη, όταν για να εμφανιστεί είναι αρκετό, το μεταλλαγμένο γονίδιο να υπάρχει σε ένα μόνον ,από τα δυό στελέχη(χρωματίδες) του χρωμοσώματος.Είναι αρκετή δηλαδή αυτή η μοναδική παρουσία για να εκφραστεί η μετάλλαξη στον φαινότυπο του πουλιού.Αυτό σημαίνει ότι ταυτόχρονα στην «απέναντι» θέση του ιδίου χρωμοσώματος, εξακολουθεί να υπάρχει,το ομόλογο γονίδιο που δεν έχει μεταλλαχθεί.Αυτό όμως τώρα περιορίζεται απο το μεταλλαγμένο, και δεν έχει την δυνατότητα να εμφανισθεί και να παρουσιάσει τα χαρακτηριστικά του. Σ’ αυτόν τον…πόλεμο δηλαδή των γονιδίων, επικρατεί το μεταλλαγμένο.Αντίθετα στην…

ΥΠΟΧΩΡΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ. Τον πόλεμο κερδίζει πάντα το προϋπάρχον γονίδιο.Αν μέσα στα χρωμοσώματα υπάρχει έστω και μια μοναδική παρουσία του, είναι αρκετό για να μην μπορεί η μετάλλαξη να εκφραστεί.Είναι λοιπόν απαραίτητο, για να έχουμε την παρουσία των χαρακτηριστικών του μεταλλαγμένου γονιδίου,σ’ αυτή την περίπτωση… ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟ ΓΟΝΙΔΙΟ  ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΟΜΟΛΟΓΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΩΜΟΣΩΜΑΤΟΣ.Τί σημαίνει πρακτικά αυτό ;Αφού το κάθε ένα μέρος του ζεύγους ενός χρωμοσώματος κληροδωτείται από τον καθ’έναν γονέα, πρέπει και οι δυό γονείς να φέρουν στο DNA τους, την υποχωρητική μετάλλαξη.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι όλες οι Υποχωρητικές μεταλλάξεις για να ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ, πρέπει να  είναι ΟΜΟΖΥΓΩΤΕΣ(το γονίδιο που τις εκφράζει,να υπάρχει και στις δυό θέσεις του χρωμοσώματος).

-Στις ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ μεταλλάξεις που εκφράζονται, έχοντας μόνον το ένα εκ των δύο γονιδίων μεταλλαγμένο,δίνουμε το όνομα ΕΤΕΡΟΖΥΓΩΤΕΣ.

ΠΡΟΣΟΧΗ. Στην περίπτωση που, σ’ αυτού του είδους τις μεταλλάξεις(Κυρίαρχες), έχουμε ΟΜΟΖΥΓΙΑ(πανομοιότυπο γονίδιο και στις δυό θέσεις του χρωμοσώματος).Τότε σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε και τον λεγόμενο θανατηφόρο παράγοντα (lethal factor).Αδυναμία επιβίωσης του νέου ατόμου, είτε στο αυγό είτε αμέσως λίγο μετά, την εκκόλαψή του.Τέτοιοι ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΙ  παράγοντες είναι το σκουφί,το ένα από τα δυό είδη του λευκού,το (dominant), και το έντονο (intensive) πτέρωμα(όχι πάντα).

ΣΥΓΚΥΡΙΑΡΧΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ.Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ΕΤΕΡΟΖΥΓΩΤΗ μετάλλαξη στην οποίαν ο πόλεμος των γονιδίων είναι πάντα …ισόπαλος.Κανένα εκ των δυό, ούτε το μεταλλαγμένο, αλλά ούτε και το μή μεταλλαγμένο γονίδιο,μπορούν να επιβληθούν πλήρως. Αποτέλεσμα ; Ιστορικός συμβιβασμός.Παρουσία και των δύο.Να θυμηθούμε για λίγο αυτά που ονομάζουμε ΚΟΙΝΑ ΚΑΝΑΡΙΝΙΑ.Είναι συνηθέστατα, πουλιά που έχουν προέλθει απο ζευγαρώματα ενός μελανινικού κι’ ενός λιποχρωμικού.Εδώ η μετάλλαξη «λιποχρωμικό» ΔΕΝ μπορεί να επικρατήσει πλήρως του αρχέγονου φαινότυπου (μελανινικού), και δημιουργεί μπαλώματα ,ακανόνιστες περιοχές εμφάνισης του λιποχρώματος ,αλλά και μεγάλες σκουρόχρωμες περιοχές.

ΑΥΤΟΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ. Σ’ αυτές τις μεταλλάξεις, το γονίδιο που έχει υποστεί την διαφοροποίηση, βρίσκεται σε κάποιο από τα 8 ζεύγη χρωμοσωμάτων που λέγονται αυτοσωμικά, και όχι στα χρωμοσώματα του φύλλου.Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από εδώ, είναι ότι στα πουλιά όλες οι μεταλλάξεις με ΚΥΡΙΑΡΧΟ χαρακτήρα, είναι αυτοσωματικές.

ΦΥΛΛΟΣΥΝΔΕΤΕΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ. Σ’ αυτές, το γονίδιο που έχει υποστεί την μετάλλαξη βρήσκεται σ’ ένα από τα χρωμοσώματα φύλλου. Το πλέον πιθανόν να ευρίσκεται στο Χ ,διότι η παρουσία γονιδίων στο Υ είναι σχεδόν αμεληταία. Στα αρσενικά πουλιά για να είναι εμφανής η μετάλλαξη στον φαινότυπο, πρέπει να υπάρχει και στα δυό στελέχη του χρωμοσώματος .Να είναι δηλαδή,ομοζυγωτό το πουλί γι’αυτό το γονίδιο. Με άλλα λόγια σ’ αυτή την περίπτωση η μετάλλαξη συμπεριφέρεται σαν υπολοιπόμενη.Στα θηλυκά αφού δεν υπάρχει παρά μόνον ένα χρωμόσωμα Χ, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει, παρά ένα και μόνον, μεταλλαγμένο γονίδιο,όταν εμφανίζουν  την μετάλλαξη.Σ’ αυτή την περίπτωση η μετάλλαξη συμπεριφέρεται σαν κυρίαρχη.Της αρκεί δηλαδή ένα μεταλλαγμένο γονίδιο για να εκφραστεί στον φαινότυπο του πουλιού.ΦΟΡΕΙΣ, μιας φυλλοσύνδετης μετάλλαξης, μπορεί να είναι ΤΑ ΑΡΣΕΝΙΚΑ άτομα και ΜΟΝΟΝ αυτά.

συνεχίζεται….!

Κληρονομικότης και Γενετική.

Μια πρώτη επαφή. Η αγάπη για τα καναρίνια, αλλά και η έμφυτη περιέργεια για το μυστήριο της ζωής, οδηγεί όλους όσοι ασχολούνται μ’ αυτό το χόμπυ, αργά ή γρήγορα,  στην διαδικασία της αναπαραγωγής.Είναι ένας θαυμαστός καινούργιος κόσμος.Η είσοδος σ’ αυτόν όμως, δημιουργεί αυτόματα πολλά ερωτηματικά.Κάποια από αυτά έχουν στόχο το πώς και το γιατί, της εξωτερικής εμφάνισης των φίλων μας. Στην προσπάθεια απάντησης σ’ αυτό, η πιο συνηθισμένη λέξη είναι,»ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ». Με τον όρο κληρονομικότητα εννοούμε την  σχέση αλλά και την ομοιότητα σε ορισμένα χαρακτηριστικά, μεταξύ των γονέων και των παιδιών τους.  Κάθε  εκτροφέας,μικρός ή μεγάλος,  για να έχει σωστά αποτελέσματα , πρέπει οπωσδήποτε να βασιστεί στους νόμους της κληρονομικότητας και να δουλέψει με γνώμονα αυτούς.Οταν λοιπόν μπούμε στην διαδικασία της αναπαραγωγής, πρέπει να έπιδιώξουμε να αποκτήσουμε,έστω ελάχιστες, γνώσεις γεννετικής.Αυτές θα μας επιτρέψουν να κατανοήσουμε καλύτερα το τι συμβαίνει.Πως κληρονομούνται,αλλά και πώς μεταβιβάζονται τα χαρακτηριστικά. Γιατί κάποτε εμφανίζονται οι αλλαγές και κάποτε όχι.Γιατί εμφανίζονται μόνο στο ένα από τα δυό φύλλα.Ποιά είναι τα αρχικά στάδια εκκίνησης και τι μεταλλάξεις έχουν επέλθει.Πώς έχουν διαφοροποιηθεί τα πτερώματα και τόσα άλλα.Η γνώση γύρο από αυτά, μας δίνει και την δυνατότητα σωστών επιλογών κατά το ζευγάρωμα, και όχι μόνο. -Ας κάνουμε λοιπόν μια προσπάθεια να μπούμε σ’ αυτά τα χωράφια. Πριν απ’ όλα να γνωριστούμε με κάποιες λέξεις που εκ πρώτης όψεως φαίνονται ….μπερδεμένες, και που τις ακούμε στις συζητήσεις, χωρίς να τις πολυκαταλαβαίνουμε. ΤΙ ΕΙΝΑΙ DNA ;    Το μόριο της ζωής.!!! Το δε(σ)οξυριβο(ζο)νουκλεϊ(νι)κό οξύ. Deoxyribonucleicacid, είναι ένα νουκλεικό οξύ , που βρίσκεται στον  πυρήνα του κυττάρου και περιέχει τις γενετικές πληροφορίες που καθορίζουν τη βιολογική ανάπτυξη όλων των κυτταρικών μορφών ζωής.Έχει τη μορφή διπλής έλικας που εύκολα θα την λέγαμε,  «η σκάλα της ζωής». -Ενα   πολύ μικρό κομμάτι αυτής της σκάλας  είναι το  ΓΟΝΙΔΙΟ. Το γονίδιο είναι η βασική φυσική μονάδα κληρονομικότητας στους ζωντανούς οργανισμούς η οποία και μεταβιβάζει τις πληροφορίες από το ένα κύτταρο στο άλλο και κατ΄ επέκταση από τη μια γενιά στην άλλη. Όλες οι υπάρχουσες μεταλλάξεις είναι τυχαίες μεταβολές, αλλοιώσεις, ή κάποιου είδους διαφοροποιήσεις των γονιδίων. Η «σκάλα της ζωής» όμως δεν σταματά εδώ.Συνεχίζει να  περιστρέφεται και να τυλίγει μαζί της συνεχώς καινούργια γονίδια.Φτάνοντας στο τέλος της, έχει δημιουργήσει ένα αυτοτελές μόριο DNA. Aυτό είναι το  ΧΡΩΜΟΣΩΜΑ. Eνα ιδιαίτερο και μοναδικό κομμάτι του DNA που βρίσκεται στον πυρήνα  του κυττάρου.Εμφανίζεται σε  ζεύγη. Κάθε οργανισμός έχει συγκεκριμένο και σταθερό αριθμό χρωμοσωμάτων.Στο καναρίνι υπάρχουν 9 βασικά ζεύγη(21 εν συνόλω). Μέσα σ’ αυτά υπάρχουν και τα ονομαζόμενα γενετικά χρωμοσώματα ή χρωμοσώματα φύλλου.Είναι αυτά που δίνουν το φύλλο στα νέα πουλιά και είναι τα μόνα που διαφέρουν μεταξύ τους. Τα υπόλοιπα  ονομάζονται αυτοσωμικά . Τα χρωμοσώματα φύλλου στα πουλιά είναι  ένα ζεύγος της μορφής ΧΧ για το αρσενικό – και ένα ζεύγος  ΧΥ για το θηλυκό. Τα φυλετικά χρωμοσώματα της μορφής Χ , είναι μεγαλύτερα και φέρουν πολύ περισσότερα γονίδια απο το Υ χρωμόσωμα, που υπάρχει μόνο στα θηλυκά, είναι πολύ μικρότερο και με ελάχιστα γονίδια(τόσα λίγα, που κάποιες φορές χαρακτηρίζεται  σαν  ΚΕΝΟ).ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΤΥΠΟΣ ; Το σύνολον των γονιδίων ενός οργανισμού .Ολα τα γενετικά του χαρακτηριστικά. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΑΙΝΟΤΥΠΟΣ ;Είναι ένα μέρος του γονότυπου, που αναφέρεται μόνον στα γονίδια που επιρεάζουν την εξωτερική εμφάνιση.Το «φαίνεσθαι».Mόνον το οπτικό αποτέλεσμα μιας μετάλλαξης, και όχι το σύνολον των χαρακτηριστικών της. Η παρακάτω παράγραφος είναι  απο το Βικιπαίδεια…….. Τα αλληλόμορφα γονίδια είναι γονίδια που δρουν για το ίδιο γνώρισμα αλλά με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα αν υπάρχουν δύο διαφορετικά γονίδια που ελέγχουν το χρώμα του άνθους ενός φυτού, τότε μεταξύ τους είναι αλληλόμορφα. Τα αλληλόμορφα γονίδια βρίσκονται στην ίδια θέση των ομόλογων χρωμοσωμάτων. Το ζευγάρι των αλληλόμορφων συνιστά τον γενότυπο ενώ η έκφραση τους συνιστά τον φαινότυπο. Συνήθως από τα δύο αλληλόμορφα, το ένα επικρατεί έναντι του άλλου και καθορίζει τον φαινότυπο. Αυτό το αλληλόμορφο ονομάζεται επικρατές και το άλλο υπολειπόμενο. Το επικρατές συνήθως το συμβολίζουμε με ένα κεφαλαίο γράμμα, ενώ το υπολειπόμενο με ένα μικρό. Αν «Α» είναι το επικρατές αλληλόμορφο που ελέγχει ένα χαρακτηριστικό, το υπολειπόμενο θα συμβολίζεται με «α». Οι δυνατοί γενότυποι από τον συνδυασμό των δύο αλληλόμορφων είναι τρεις (ΑΑ,Αα,αα) και οι δυνατοί φαινότυποι δύο. Ο φαινότυπος Α εκφράζεται σε δύο περιπτώσεις, για γενότυπο ΑΑ και για γενότυπο Αα αφού το Α είναι επικρατές. Αντίθετα ο φαινότυπος α εκφράζεται μόνο όταν έχουμε γενότυπο αα. Εχοντας μια μικρή επαφή μ’ αυτά τα ολίγα, μπορούμε να έλθουμε κάπως πιο κοντά και να αντιληφθούμε πώς αρχίζει μια καινούργια ζωή.Ενα νέο καναρίνι. Ξεκινάμε λοιπόν απο τα σπερματικά κύτταρα του αρσενικού και του θηλυκού καναρινιού μας.Εκεί μετά απο την διεργασία της ΜΕΙΩΣΗΣ,  διαχωρίζονται τα ζευγάρια  των χρωμοσωμάτων. Ετσι παραμένει μόνο το ένα μέρος απο το κάθε ζεύγος. Αυτό το καινούργιο κύτταρο ονομάζεται γαμέτης. Ας ανοίξουμε εδώ μια μικρή παρένθεση. Οι αρσενικοί γαμέτες, περιέχουν πάντα ένα χρωμόσωμα φύλου Χ. Αντίθετα οι θηλυκοί μπορεί να περιέχουν είτε ένα Χ είτε ένα Υ χρωμόσωμα. Ετσι μπορεί να συναχθεί το πρώτο ενδιαφέρον συμπέρασμα. Το θηλυκό άτομο, είναι εκείνο  που μπορεί να επηρεάσει το φύλο του νέου καναρινιού.Αφού απο το αρσενικό θα υπάρχει πάντα και μόνον, ένα χρωμόσωμα Χ, την διαφορά την κάνει η προσφορά του Χ ή του Υ χρωμοσώματος απο το θηλυκό.Αν δώσει το Χ ,δημιουργείται ένας νεοσσός  ΧΧ,άρα αρσενικός.Αν δώσει το Υ,δημιουργείται ένας ΧΥ, άρα θηλυκός.Κλείνει η παρένθεση και πίσω πάλι στην ένωση των δύο γαμετών. Ωραία τα φυλετικά χρωμοσώματα δημιούργησαν το ζεύγος τους ,αλήθεια όμως τί γίνεται με τα υπόλοιπα χρωμοσώματα ; τα αυτοσωμικά λεγόμενα ; που είναι αυτά τώρα με τον σχηματισμού του νέου κυττάρου ;Το περίεργο είναι οτι και αυτά μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα απο την επαφή βρίσκουν το «ταίρι» τους,το όμοιό τους και δημιουργούν το σωστό ζευγάρι.Εχουμε λοιπόν ένα νέο κύτταρο (το ζυγωτό) με 20 ζευγάρια αυτοσωμικά και 1 ζεύγος φυλετικά ,άρα 42 χρωμοσώματα, εκ των οποίων τα μισά προέρχονται σαν κληρονομιά απο τον αρσενικό μας και τα μισά απο την θηλυκιά μας.Εδώ έχουν μπεί οι βάσεις για την νέα ζωή που έρχεται. ….συνεχίζεται……!

Απο την ωοθήκη στην …φωλιά.

Ο σχηματισμός του αυγού ξεκινάει στην ωοθήκη του θηλυκού (αναπτύσσεται μόνον η αριστερή) Στην αρχή της Άνοιξης με την αύξηση της ημερήσιας διάρκειας , της θερμοκρασίας και το ξεκίνημα της πλούσιας διατροφής έρχεται η ώρα που απο την μάζα των 2000-100.000 ωοθηλακίων κάποια ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΩΡΙΜΑΖΟΥΝ .Ετσι μετά απο λίγο ένας αριθμός (25-100) απο αυτά  είναι έτοιμα να μπούν στην σειρά και να περιμένουν την στιγμή της ωορρηξίας. Και η… περίεργη διαδρομή ξεκινάει, μόνον όταν ο αναπαραγωγικός σωλήνας είναι κενός.Το ωάριο πέφτει στην σάλπιγγα. Εδώ υπάρχει αποθηκευμένο ένα «στοκ» σπερματοζωαρίων που προήλθε απο προηγούμενες ερωτικές επαφές των συντρόφων.Συνήθως τα πιο γρήγορα και δυνατά σπερματοζωάρια έχουν φτάσει μετά απο 1-2 ώρες κοπιαστικής ανάβασης και μπορεί να μείνουν εκεί αποθηκευμένα για 2-3 εβδομάδες. Γι ‘αυτό είναι αρκετή ακόμη και ΜΙΑ σωστή ερωτική επαφή ώστε να γονιμοποιηθούν τα αυγά μιας ολόκληρης φωλιάς.Ηρθε η στιγμή της γονιμοποίησης του ωαρίου και η αρχική κίνηση πρός την έξοδο. Η σάλπιγγα (magnum) συσπάται ρυθμικά και ωθεί σιγά-σιγά το γονιμοποιημένο ωάριο στα επόμενα στάδια. Λίγο πιο κάτω αρχίζει να περιβάλλεται απο το «ΑΣΠΡΑΔΙ» .Το ασπράδι παίζει τον ρόλο του προστάτη,αλλά και της στήριξης του «κρόκου» στην σωστή θέση,στο κέντρο του αυγού.Είναι όμως ταυτόχρονα και πηγή θρεπτικών ουσιών. Λίγο πιο χαμηλά στον ΙΣΘΜΟ, δυό κεράτινες  μεμβράνες θα έλθουν να καλύψουν ολόκληρο το αυγό και θα το προετοιμάσουν για την είσοδό του στην ΜΗΤΡΑ. Τελευταίο στάδιο πρίν την έξοδο. Εδώ περιβάλλεται με μια έκκριση που είναι ιδιαίτερα πλούσια σε άλατα ασβεστίου. Είναι ακόμα πολύ μαλακή αλλά αμέσως μετά την ΩΟΤΟΚΙΑ  και την  επαφή της με τον αέρα, σκληραίνει και αποκτά την μορφή που γνωρίζουμε και ονομάζουμε «τσόφλι».