Αρχείο κατηγορίας ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Zευγαρώνωντας

Θέλω να τα ζευγαρώσω.

Εκείνο που πρέπει να ξεκαθαρίσω απ’ την αρχή πρίν παραθέσω μερικές, συμβουλές και σκέψεις, είναι ότι όλα όσα θα αναφερθούν παρα-κάτω είναι γνώσεις  εμπειρικές που αποκτήθηκαν κατά την διάρκεια 30 ετών και πλέον ασχολίας μου με τα καναρίνια.Δεν διεκδικούν το  αλάθητο απλά θέλουν  να βοηθήσουν ,να δώσουν με λίγα λόγια , κατευθύνσεις στον ερασιτέχνη εκτροφέα με όσον το δυνατόν  πιο κατανοητό τρόπο για να ζευγαρώση σωστά  τα λίγα  πουλάκια που έχει στην κατοχή του.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΕΝ ΖΕΥΓΑΡΩΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΠΟΥΛΙΑ ΠΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΝ.

Ξεκινόντας  λοιπόν  πριν απ’ όλα θα πρέπει να απαντήσουμε στην πιο συνηθισμένη ερώτηση….

Ποια  είναι  η  καλύτερη  εποχή ;

Η απάντηση είναι απλή.Αυτή που έχει καθορίσει η φύση, για να γίνεται το ζευγάρωμα.Η εποχή που η διάρκεια του ημερήσιου φωτισμού αγγίζει τις 14 ώρες.Για την χώρα μας αρχές Μαίου ή έστω στο τέλοςτου Απρίλη .Είναι η εποχή που η θερμοκρασία κινείται γύρο στους 19-20 βαθμούς και που η σχετική υγρασία είναι συνήθως κοντά στο 50 με 60%.Αυτό που λέμε ιδανικές συνθήκες για αναπαραγωγική περίοδο.

-Αρκετό καιρό όμως πριν ,ίσως και ένα μήνα,πρέπει να έχουμε αποκτήσει τον κατάλληλο χώρο που θα στεγάσουμε την οικογένεια των φίλων μας.Και εδώ πρέπει να απαντήσουμε σε μια άλλη επείσης βασική ερώτηση.


Ποιος  είναι  ο καλύτερος  χώρος ;

Η απάντηση είναι στην φωτογραφία.Μιά ζευγαρώστρα με διαστάσεις 80cm πλατος, 40cm ύψος και 30cm βάθος είναι ότι πρέπει.Μια βασική λεπτομέρεια.Να έχει δυνατότητα χωρίσματος στο μέσον.Αυτή η ζευγαρώστρα θα τοποθετηθεί σ’ένα σημείο δροσερό αλλά και φωτεινό (χωρίς απευθείας ήλιο) αλλά και χωρίς ρεύματα αέρα.Είναι πολύ σημαντικό η απόφασή μας για την τοποθέτηση της να προκύψει μετά από προσεκτική παρατήρηση του χώρου και των δυνατοτήτων που έχουμε.Δεν πρέπει να υπάρξουν μετακινήσεις εκ των υστέρων.Αφού λοιπόν έχουμε αποφασήσει για την θέση που θα στεγάσουν τον έρωτά τους τα «αστέρια» μας,έρχεται η πρώτη επαφή.Βάζουμε το χώρισμα στην ζευγαρώστρα και τα πουλάκια μας ,το κάθε ένα στο δικό του μισό.Η επόμενη φροντίδα μας είναι και αυτή μια πολύ βασική παράμετρος για την επιτυχημένη επαφή του ζεύγους.Η προετοιμασία τους……..

Advertisements

Θνησιμότητα στη φωλιά

Ένα από τα πλέον σοβαρά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς κατά την διάρκεια της ανάπτυξης των νεοσσών. Ενα μεγάλο μέρος από αυτούς τους θανάτους  προέρχονται από βακτηριακές λοιμώξεις.Tα μικρόβια αυτά είναι  εντερικής προέλευσης και οι θάνατοι εμφανίζονται ανάμεσα στις 5-10 ημέρες ζωής των νεοσσών. Συνήθως  υπάρχουν ήδη στο πεπτικό σύστημα κάποιου εκ των γονέων που ταίζει τα μικρά καναρινάκια. Ετσι η μεταφορά τους στα νεαρά πουλιά είναι κάτι πολύ πιθανόν. Το πρώτο δείγμα ότι κάτι δεν πάει καλά στην φωλιά, είναι μια γενικότερη «κιτρινίλα» στο υλικό της,αλλά και ένα παρόμοιο λέρωμα στην κοιλιά του θηλυκού. Το θηλυκό σε φυσιολογικές συνθήκες διατηρεί καθαρό το εσωτερικό της φωλιάς τις πρώτες μέρες, άλλοτε απομακρύνοντας και άλλοτε τρώγοντας τις κωτσιλιές των μικρών ενοίκων, έως ότου αρχίσουν οι ίδιοι να οπισθοχωρούν στο χείλος της φωλιάς και να «εκτοξεύουν» μακρυά το περιεχόμενό τους. Οταν όμως οι κοτσιλιές  των νεοσσών είναι υγρές (διάρροια) στις πρώτες μέρες δεν μπορεί να γίνει σωστός καθαρισμός από το θηλυκό. Η παραμονή αυτών στο εσωτερικό της φωλιάς επιδεινώνει την κατάσταση, ανεβάζοντας την υγρασία και τον κύνδινο δημιουργίας πρόσθετων πιθανών εστιών μόλυνσης. Η διάρροια συνεχίζεται και μεγαλώνει η αφυδάτωση και η αδυναμία. Ετσι, δεν αργεί να έλθει το τέλος. Σε λίγο τα μικρά  παύουν να ζητούν επίμονα και αργότερα καθόλου, τροφή από τους γονείς. Mοιραία η κανάρα αρχίζει να αδιαφορεί μη βλέποντας τους απαιτητικά τεντομένους λαιμούς των νεοσσών της. Σ’ αυτή την φάση πολλές φορές γίνεται μια παρεξήγηση της συμπεριφοράς του θηλυκού.Nομίζουμε ότι αυτή είναι, που δεν  ταΐζει σωστά («τα παράτησε»). Πόσο λάθος κάνουμε.!